Όπως επισημαίνει με εμφατικό τρόπο στα γραπτά του ο Martin Wight,ένας από τους σημαντικότερους διεθνολόγους του 20ου αιώνα, ένα πολύ ιδιαίτερο στοιχείο υπάρχει στη διεθνή πολιτική διά μέσου των αιώνων.Πρόκειται για τη διαχρονική τάση των ανεπτυγμένων Πολιτισμών,τουλάχιστον αυτών που εντάσσονται στην ευρωπαϊκή παράδοση και τα παράγωγά της,να αναδεικνύουν κάποιες Αξίες τις οποίες εν συνεχεία αντιλαμβάνονται ως Οικουμενικές και Πανανθρώπινες.Επιδιώκουν κατά συνέπεια την εξαγωγή αυτών των Αξιών πέραν των γεωγραφικών τους ορίων, και την εξάπλωσή τους σε ευρύτερες περιοχές του Κόσμου.Καθώς οι σημαντικότεροι Πολιτισμοί ζουν και αναπτύσσονται γύρω από κάποιες κυρίαρχες Δυνάμεις,κάποια ισχυρά κέντρα εξουσίας,οι Δυνάμεις αυτές αναλαμβάνουν να διαδώσουν τις Αξίες του οικείου Πολιτισμού. Στην πραγματικότητα βέβαια πρόκειται για έναν έμμεσο τρόπο προώθησης της επιρροής τους και επέκτασης της κυριαρχίας τους σε βάρος άλλων Δυνάμεων.
Οι μορφές που μπορεί να πάρει μια τέτοια προσπάθεια διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους.Σε μία ηπιότερη μορφή,μία κυρίαρχη Δύναμη επιδιώκει απλώς να πείσει για την ορθότητα των Αξιών της,για την ανωτερότητα των Θεσμών,των Ιδεών και του Πολιτικού της Συστήματος.Με την επίδειξη της Ισχύος και του Πλούτου της ελπίζει να καταστήσει ελκυστική προοπτική για άλλες Δυνάμεις την προσχώρηση στο δικό της Αξιακό υπόδειγμα,άρα και στη δική της σφαίρα επιρροής.Υπάρχει όμως και μία άλλη,πιο σκοτεινή πλευρά.Όταν η επιδίωξη διάδοσης των Αξιών μίας κυρίαρχης Δύναμης πάρει τη μορφή των απόλυτων Ηθικών ή Ιδεολογικών Επιταγών,των Δογμάτων που δεν επιδέχονται κριτική ή αμφισβήτηση.Ο Κόσμος όλος πρέπει να πάρει το σχήμα που η Δύναμη αυτή επιτάσσει,οι υπόλοιπες Δυνάμεις να καταλυθούν και να αντικατασταθούν από μία ενιαία Οικουμενική Κοινωνία.Ο Martin Wight σημειώνει πως σ'αυτήν ακριβώς την περίπτωση η Διεθνής Πολιτική επαναστατικοποιείται στο έπακρο.
Η εξέλιξη αυτή συνοδεύεται πάντοτε από έντονες Ιδεολογικές Σταυροφορίες και συχνά από ιδιαίτερα αιματηρούς Πολέμους,στους οποίους διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη των κυρίαρχων Δυνάμεων.Η ακραία επαναστατικότητα οδηγεί στα άκρα τις διεθνείς συγκρούσεις. Θεωρώ πως όσα αναφέρθηκαν αμέσως πιο πάνω περιγράφουν επακριβώς τη σημερινή Παγκόσμια Κατάσταση.Οι δυτικές ελίτ,έχοντας αναγάγει από μακρού το Φιλελευθερισμό και τα παράγωγά του ως την υπέρτατη Αξία του δυτικού Πολιτισμού,ως Δόγμα που βρίσκει εφαρμογή σε όλα τα πεδία της ανθρώπινης δράσης,επιδιώκουν πλέον τη διεθνή του εξάπλωση όχι με την ήπια μορφή της Πειθούς,αλλά με την ωμή και απροκάλυπτη Βία.Η ελεύθερη αγορά,το παγκόσμιο εμπόριο,τα ατομικά δικαιώματα στην πιο απόλυτη μορφή τους,η πολιτική των ''ανοιχτών συνόρων''όχι μόνο για αγαθά μα και για ολόκληρους μετακινούμενους πληθυσμούς,είναι τα νέα είδωλα της μελλοντικής Οικουμενικής Κοινωνίας.Μαζί τους η απο-ιεροποίηση της Ανθρώπινης Ζωής,η καταστροφή του Φυσικού Περιβάλλοντος,η καταπάτηση της Παράδοσης και της Ανθρώπινης Σοφίας χιλιετηρίδων.
Η αυτοπεποίθηση που διακατέχει τις κυρίαρχες ελίτ της Δύσης μετά την επικράτησή τους στη διελκυστίνδα του Ψυχρού Πολέμου,τις καθιστά ακόμη πιο αδιάλλακτες.Κάθε αντίθετη φωνή,είτε υψώνεται εκτός της Δύσης είτε στο εσωτερικό της, πρέπει πια να καταπνιγεί ,τα Αξιακά Συστήματα άλλων Πολιτισμών πρέπει να καταστραφούν,οι κάθε λογής ανθρώπινες Ταυτότητες εθνικές,θρησκευτικές ή πολιτισμικές πρέπει να αποδομηθούν,ως εμπόδια στην ενοποίηση του Πλανήτη.Όσοι αρνηθούν να συμμετέχουν σ'αυτόν τον ''θαυμαστό νέο Κόσμο'',θα αντιμετωπίσουν σε πρώτη φάση την Ιδεολογική Τρομοκρατία,το στιγματισμό,την περιθωριοποίηση΄σε δεύτερο χρόνο τη φυσική εξόντωση,την εισβολή,την υποδούλωση.
Οι ''δημοκρατικές''βόμβες που έπληξαν το Ιράκ και τη Σερβία στο παρελθόν,η πρόσφατη διάλυση χωρών όπως η Λιβύη και η Συρία,οι ''αντιρατσιστικοί''νόμοι και οι εδραζόμενες σε αυτούς διώξεις,αποτελούν μια καλή πρόγευση του τι απομένει να συμβεί από εδώ και πέρα. Η ακραία επαναστατικότητα όμως οδηγεί τις διεθνείς συγκρούσεις στα άκρα,προειδοποιεί ο Martin Wight.Νέες αναδυόμενες Δυνάμεις ή παλαιές Δυνάμεις που επανακάμπτουν στη διεθνή σκηνή,πρόκειται να αμφισβητήσουν σύντομα την ξέφρενη επέλαση του Δυτικού Φιλελευθερισμού.Πρόκειται να αναδείξουν και να προωθήσουν τις δικές τους Αξίες,να αντιπαρατεθούν στη Δύση,καθώς η ίδια τους η ύπαρξη θα τίθεται υπό αμφισβήτηση.Η πρόσφατη ρωσική παρέμβαση στη Συρία,με σκοπό την αποτροπή της διάλυσης αυτής της χώρας,αποτελεί ένα παράθυρο προς το Μέλλον.Και η πορεία προς έναν Παγκόσμιο Πόλεμο μοιάζει προδιαγεγραμμένη.Η Δύση υπό τη Φιλελεύθερη Ηγεσία της,βαδίζει προς αυτόν με τη σιγουριά ενός έμπειρου σχοινοβάτη που αποφασίζει να περπατήσει ανάμεσα σε δύο ουρανοξύστες χωρίς κανένα προστατευτικό μέτρο.Το πρόβλημα είναι πως χωρίς προστατευτικά μέτρα σχοινοβατεί μαζί της και η Παγκόσμια Ειρήνη και Ασφάλεια.
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ