Μια ρεαλιστική προσέγγιση της πραγματικοτητας.
Στο σύγχρονο περιβάλλον που ζούμε βλέπουμε καθημερινά δεκάδες περιστατικά εγκληματικότητας που σε πολλές περιπτώσεις καταλήγουν σε βαρύτατους τραυματισμούς ακόμα και θάνατο.
Η οικονομική κρίση, η ανεργία και η πλημμελής φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων είναι παράγοντες που υποβοηθούν -αν όχι οξύνουν και δημιουργούν- αυτή την έξαρση εγκληματικότητας. Παράλληλα, η σχεδόν πλήρης αστικοποίηση του πληθυσμού και η μεγάλη συσσώρευση ανθρώπων σε πολύ μικρές γεωγραφικές περιοχές, που σε πολλές περιπτώσεις γκετοποιούνται, βοηθούν στην απόκρυψη αλλά και στην μεγέθυνση της εγκληματικότητας. Ετσι αναπόφευκτα, οι ανάγκες των πολιτών για την προσωπική τους ασφάλεια αυξάνονται αναλογικά με το περιβάλλον που διαβιούν.
Παρατηρούμε λοιπόν το φαινόμενο να ξεφυτρώνουν δεξιά και αριστερά δεκάδες σχολές αυτοάμυνας που υπόσχονται σε οποίον πάει να εκπαιδευτεί σε αυτές ότι θα είναι αήττητος σε οτιδήποτε συμβεί και θα μπορεί να ανταπεξέλθει σε οποιοδήποτε περιστατικό και αν του συμβεί. Ετσι, ο ασκούμενος αυτόματα μαθαίνει στις περισσότερες των περιπτώσεων την εμπλοκή και την επικράτηση σε αυτήν χωρίς να εξετάζονται άλλοι παράγοντες που υπάρχουν πριν μπει στην διαδικασία αυτή, οι οποίοι μπορεί να οδηγήσουν στην αποκλιμάκωση και στην αποφυγή αυτής καθώς και των δυσάρεστων αποτελεσμάτων που πιθανόν θα προκύψουν.
Ρεαλιστικοτητα vs Γυμναστηριο.
Οι παράγοντες αυτοί είναι κρίσιμοι για την επιβίωση του καθενός σε μία επικίνδυνη κατάσταση. Πόσοι δεν έχουν τύχει σε περιστατικά με τον γνωστό “ψευτόμαγκα” που πιθανότατα να χρειαζόταν ένα χαστούκι άλλα που μπορεί, δεχόμενος αυτό, να πάθει από την πτώση του κάποια πολύ σοβαρή βλάβη. Επομένως, η απεμπλοκή από μία ανούσια κατάσταση σαν αυτή είναι το ζητούμενο. Στον δρόμο δεν συμμετέχουμε σε κάποιο διαγωνισμό πολεμικών τεχνών οπού θα κερδίσει η καλύτερη τεχνική και οπου όλα εκτελούνται με προσοχή, με χρήση προστατευτικών και παρουσία γιατρού, οπότε ο δικός μας αυτοέλεγχος παίζει κυρίαρχο ρολό. Ένα ακόμα κομμάτι στο οποίο ένα μεγάλο ποσοστό εκπαιδευτών πατάει για να βγάλει τα προς το ζην, εκμεταλλευόμενο την ανάγκη του ατόμου για ασφάλεια, είναι η αντιμετώπιση ένοπλων απειλών.
Η αντιμετώπιση μαχαιριών, ραβδίων, μπουκαλιών και πυροβόλων οπλών παρουσιάζεται με δεκάδες τρόπους και εκδοχές που φυσικά είναι έτη φωτός μακρυά από την πραγματικότητα και βρίσκουν πραγματική εφαρμογή μονό σε περιβάλλον γυμναστηρίου. Αν η σύγκρουση λάβει χώρα σε πραγματικές συνθήκες και πόσο μάλλον ένοπλα, το ξέσπασμα της είναι σχεδόν ακαριαίο και εξαιρετικά βίαιο. Εκεί, οι όμορφες τεχνικές που μαθαίνουν όλοι οι οποίες κλειδώνουν ή αφοπλίζουν τον αντίπαλο πάνε περίπατο καθώς η έκρηξη της αδρεναλίνης και η βιαιότητα της επίθεσης μας προσγειώνει στην πραγματικότητα. Η αντιμετώπιση μίας τέτοιας κατάστασης έρχεται μόνο μέσα από την πολυετή ενασχόληση με την αυτοάμυνα καθώς και με την ειδίκευση πάνω σε αντικείμενα όπως η οπλομαχία καθώς μέσα από αυτήν το σώμα αποκτά την κατάλληλη προσαρμοστικότητα και ροη της κίνησης, μπορούν να βοηθήσουν στην ελάττωσή του γνωστού ‘’παγώματος’’ πάνω στην μάχη.
Στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον...
Στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον αυτά που έχει ο αμυνόμενος σαν ατού είναι πολύ λιγότερα από αυτά που έχει ο επιτιθέμενος. Ο κακός φωτισμός, τα ρούχα, το έδαφος, η ψυχική μας κατάσταση, ο αιφνιδιασμός, η ομαδική επίθεση, ο χώρος και ο χρόνος, η δίκη μας θέση όλα αυτά είναι παράγοντες που αν δεν μελετηθούν και αν δεν υπάρξει εξάσκηση του ασκουμένου αυτά μπορεί να παίξουν εξαιρετικά αρνητικό ρολό σε βάρος του αμυνόμενου. Σε όλα αυτά ένας σωστός εκπαιδευτής πρέπει να δουλεύει καθημερινά και με ρεαλιστικότητα, δίνοντας στον ασκούμενο να καταλάβει τις αντικειμενικές δυσκολίες που έχουν οι τεχνικές στην εφαρμογή υπό αυτές τις συνθήκες και πως γνωρίζοντας τις βασικές αρχές της αυτοάμυνας μπορεί να ανταπεξέλθει καλύτερα. Ένα μάθημα με καθημερινά ρούχα με τα οποία εργάζεται κάποιος-α, κοστούμι, ταγιέρ ή στενή φούστα ως το γόνατο ή ένα μάθημα σε υπαίθριο χώρο μακρυά από το περιβάλλον της σχολής θα έπειθε και τον πιο δύσπιστο/η για το αληθές των όσων αναφέραμε.
ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΣΤΟ MATRIX!!
Πρέπει να γίνει κτήμα μας κάτι που πολλοί επιμελώς το αποκρύπτουν. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ κανένα μαγικό κουμπί που να μπορεί να μετατρέψει κάποιον, ο οποίος δεν έχει επαφή με τις πολεμικές τέχνες και την αυτοάμυνα, μέσα σε 6 μήνες ή ακόμα και ένα χρόνο σε αήττητο μαχητή που επιβιώνει σε κάθε περίσταση.ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΣΤΟ MATRIX!! Τα επιθυμητά αποτελέσματα έρχονται με την πάροδο ενός εύλογου χρονικού διαστήματος μέσα στο οποίο παράλληλα με την τεχνική και τις αρχές που διέπουν την αυτοάμυνα ο ασκούμενος εκπαιδεύει καθημερινά την φυσική και την διανοητική του κατάσταση. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ένα επιμελώς γυμνασμένο σώμα, όχι για κάποιον με φυσική κατάσταση πρωταθλητή, μπορεί να ανταπεξέλθει πολύ καλύτερα σε καταστάσεις μεγάλης έντασης ενώ ένα όσο το δυνατόν καθαρότερο μυαλό εκπαιδευμένο στα σενάρια στα οποία μπορεί να εμπλακεί αυξάνει κατακόρυφα τις πιθανότητες να εξέλθει κάποιος από μία εμπλοκή οποιουδήποτε είδους με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες. Η αυτοάμυνα είναι ένας τομέας που συνεχώς εξελίσσεται και όσο η εγκληματικότητα αυξάνεται το ίδιο θα συμβαίνει και με την ανάγκη για ασφάλεια που χρειάζεται ο καθένας ατομικά.
Κλείνοντας...
Γι’αυτό κάλο είναι πρώτου χαρακτηρίσουμε μία τέχνη τέλεια, μοναδική και απίστευτη να πάμε να ασκηθούμε σε αυτήν εκφράζοντας στον εκπαιδευτή τις ανάγκες μας και κρίνοντας την λειτουργικότητα της με την κοινή λογική και με την εφαρμοστικότητα – προσαρμοστικότητα που έχει σε εμάς. Τότε μονό θα μπορούμε να έχουμε τα μέγιστα οφέλη από την ενασχόληση μας με την αυτοάμυνα και η προσωπική μας ασφάλεια θα αυξηθεί κατακόρυφα.
Φίλιππος Μπουράτογλου – Απόφοιτος του Κέντρου Γεωπολιτικών Αναλύσεων του NewYorkCollege - Ιστορικός ερευνητης - Εκπαιδευτής πολεμικών τεχνών